Мікалай Міхайлавіч Карамзін: біяграфія і творчасць

Дата:

2018-06-15 17:30:19

Прагляды:

20

Рэйтынг:

1Любіць 0Непрыязнасць

Доля:

Мікалай Карамзін, біяграфія якога пачынаецца 1 снежня 1766 года, нарадзіўся ў Сімбірскай губерні, у небагатай дваранскай сям'і адукаваных і асвечаных бацькоў. Першую адукацыю атрымаў у прыватным пансіёне прафесара Шадена. Пасля гэтага, як і многія іншыя свецкія маладыя людзі, ён адправіўся служыць у гвардзейскі полк, які лічыўся адным з лепшых.

Менавіта у гэты час Мікалай Карамзін, кароткая біяграфія якога прадстаўлена ў гэтым артыкуле, упершыню ясна ўсведамляе неабходнасць ўласнага шляху, адрознага ад звычайнага: ўдалая кар'ера, становішча ў грамадстве, чыны і ўшанаванні. Усё гэта ніколькі не прыцягвала будучага пісьменніка. Праслужыўшы ў войску менш за год, ён у невысокім званні паручніка ў 1784 годзе сышоў у адстаўку і вярнуўся ў свой родны Сімбірск.

карамзін біяграфія

Жыццё у правінцыйным Сімбірску

Вонкава Карамзін жыве бязладнай, рассеянай жыццём свецкага чалавека, блистающего сталічнымі манерамі і галантным абыходжаньнем з дамамі. Мікалай Міхайлавіч модна апранаецца, сочыць за сваёй знешнасцю, гуляе ў карты. На губернскіх балях ён быў спрытным і бліскучым кавалерам. Але ўсё гэта - толькі знешнія праявы яго характару.

У гэты час Карамзін, біяграфія якога багатая на даволі нечаканыя павароты і падзеі, сур'ёзна задумваецца аб сваім месцы ў жыцці, шмат чытае, знаёміцца з цікавымі людзьмі. Ён ужо атрымаў добрую адукацыю, але працягвае развівацца, набываючы ўсё новыя веды ў розных сферах. Больш за ўсё Карамзін цікавіцца гісторыяй, літаратурай і філасофіяй.

Сябар сям'і Іван Пятровіч Тургенеў, масон і літаратар, які складаўся ў вялікай дружбе з Мікалаем Іванавічам Новікавым (які быў таксама масонам, таленавітым журналістам, книгоиздателем і пісьменнікам-сатырыкам), адыграў пэўную ролю ў жыцці будучага пісьменніка. Па яго савету Мікалай Міхайлавіч пераехаў у Маскву і пазнаёміўся з гуртком Новікава. Так пачаўся новы перыяд у яго жыцці, які ахоплівае час з 1785 па 1789 гады. Скажам пра яго некалькі слоў асобна.

Больш:

Лагендарная графіня Баторы - міфы і рэальнасць

Лагендарная графіня Баторы - міфы і рэальнасць

7 жніўня 1560 года сям'я Баторы была дабраслаўлю нараджэннем дзіцяці. Дзяўчынку назвалі Элізабэт, і да 11 гадоў гадавалі ў замку Эчед. Не чакаючы яе паўналецця, у 11 гадоў Элізабэт выдалі замуж за вельмі дэспатычнага і жорсткага Ферэнца Надашди, яком...

Вядомыя людзі: біяграфія Марка Захарава

Вядомыя людзі: біяграфія Марка Захарава

Сцэнарыст і рэжысёр Марк Захараў Анатольевіч нарадзіўся ў сям'і педагога і ваеннага 13 кастрычніка 1933-га ў г. Масква. Яго дзядуля працаваў журналістам. Частым госцем у іх у доме быў Гиляровский. Як лічыцца, нацыянальнасць Марка Захарава – габ...

Біяграфія Уладзіміра Сямёнавіча Высоцкага. Артыкул да 76-годдзя акцёра, паэта і барда

Біяграфія Уладзіміра Сямёнавіча Высоцкага. Артыкул да 76-годдзя акцёра, паэта і барда

Больш за шэсцьсот песень, 30 роляў у кіно, 15 незабыўных вобразаў са сцэны тэатра на Таганцы і дзяржаўная прэмія СССР, атрыманая пасмяротна… Вядома, гэта ўсё аб ім. Але гэта ўсё роўна, што нічога не сказаць, настолькі шматаблічная і нечаканае ...

Знаёмства з масонамі

Чатырохгадовае зносіны з кружком масонаў вельмі змяніла лад Карамзіна, яго жыццё і мысленне. Заўважым, што гісторыя масонства ў Расіі яшчэ не да канца вывучана. Яно доўгі час разглядалася навукай як у асноўным рэакцыйнае. Аднак у апошнія гады пункт гледжання на гэта рух некалькі змяняецца.

Масонскія ложы ўяўляюць сабой асаблівыя маральна-рэлігійныя гурткі, заснаваныя ўпершыню ў Англіі ў васемнаццатым стагоддзі, а пазней і ў іншых дзяржавах, у тым ліку і ў нашай краіне. У аснове кодэкса, які вызнавалі масоны, ляжыць неабходнасць духоўнага самаўдасканалення чалавека. У іх былі і свае палітычныя праграмы, шмат у чым звязаныя з рэлігійнымі і маральнымі. Для дзейнасці масонаў была характэрная тэатральная абраднасць, таямнічасць, рыцарскія і іншыя рытуалы, якія маюць містычны адценне. Яна была насычана інтэлектуальна і духоўна, адрознівалася высокімі маральнымі прынцыпамі і сур'ёзнасцю. Масоны трымаліся адасоблена. Вось такая, апісаная ў агульных рысах атмасфера атачала з тых часоў Карамзіна. Ён пачаў мець зносіны з найцікавымі людзьмі: Мікалаем Іванавічам Новікавым (глядзіце фота ніжэй) і Аляксеем Міхайлавічам Кутузовым. Уплыў гэтак выдатных асоб дало магутны штуршок да развіццю пісьменніцкага таленту і яго творчаму самавызначэнню.

м. карамзін бедная ліза

Спачатку Карамзін перакладае на рускую мову мастацкую прозу, а пазней пачынае пісаць для часопіса "Дзіцячае чытанне", выдаўцом якога быў Мікалай Іванавіч Новікаў, свае першыя паэтычныя творы. Менавіта ў гэты перыяд ён ўсведамляе свой пісьменніцкі талент.

Але вось заканчваецца перыяд самавызначэння, а разам з ім і масонскі перыяд жыцця маладога пісьменніка. Рамкі масонскіх ложаў становяцца цесныя для яго, яму хочацца спазнаць жыццё ў яе багацці, стракатасці і разнастайнасці. Для таго каб стаць прафесійным пісьменнікам, патрабуецца на ўласным вопыце выпрабаваць яе добрыя і дрэнныя боку. Таму Карамзін, біяграфія якога разгледжана ў рамках дадзенай публікацыі, пакідае масонаў і адпраўляецца ў падарожжа.

Падарожжа па Еўропе

Для гэтага Мікалай Міхайлавіч заклаў сваё спадчыннае маёнтак і вырашыў патраціць усе атрыманыя грошы на паездку па Еўропе, каб потым яе апісаць. Гэта быў вельмі смелы і незвычайны крок для таго часу. Бо для Карамзіна ён азначаў адмову ад жыцця на даходы ад спадчыннага маёнтка і забеспячэння сябе за кошт працы прыгонных сялян. Цяпер Мікалаю Міхайлавічу заставалася зарабляць на жыццё ўласнай працай прафесійнага літаратара.

За мяжой ён правёў каля паўтары гадоў, аб'ездзіўшы Швейцарыю, Германію, Англію і Францыю. Карамзін, біяграфія якога апісваецца ў дадзеным артыкуле, знаёміўся з цікавымі і выбітнымі людзьмі гэтых дзяржаў, зусім не адчуваючы сябе правінцыялам, прадстаўляючы сваю краіну вельмі годна. Ён назіраў, слухаў, запісваў. Мікалая Міхайлавіча прыцягвалі жылля людзей, гістарычныя помнікі, фабрыкі, універсітэты, вулічныя гулянні, карчмы, вясковыя вяселлі.

Ён ацэньваў і параўноўваў характары і норавы той ці іншай нацыянальнасці, вывучаў асаблівасці мовы, запісваў у сваю кніжку апісання вулічных сцэн, вёў запісы розных гутарак і ўласных разважанняў. Восенню 1790 года Карамзін вяртаецца ўРасію, пасля чаго пачынае выдаваць "Маскоўскі часопіс", куды змяшчае свае артыкулы, аповесці, вершы. Тут былі надрукаваныя і знакамітыя "Лісты рускага вандроўцы", і якая прынесла яму вялікую вядомасць "Бедная Ліза".

Выданне альманахаў

У працягу некалькіх наступных гадоў Мікалай Міхайлавіч выдае альманахі, сярод якіх быў трохтомны альманах "Аониды", напісаны ў вершах, а таксама зборнік "Мае безделки", які ўключае ў сябе розныя аповесці і вершы. Да Карамзіну прыходзіць вядомасць. Яго ведаюць і любяць не толькі ў двух сталіцах (Пецярбургу і Маскве), але і па ўсёй Расіі.

Гістарычная аповесць "Марфа Посадница"

Адным з першых твораў Карамзіна, напісаных у прозе, з'яўляецца апублікаваная ў 1803 годзе "Марфа Посадница" (жанр - гістарычная аповесць). Яна была напісаная яшчэ задоўга да таго, як у Расіі пачалося захапленне раманамі Вальтэра Скота. У гэтай аповесці выявілася прыцягненне Карамзіна да антычнасці, класікі як да недасяжнаму ідэалу маральнасці, вызначанае яшчэ ў сярэдзіне 1790-х гадоў у утопіі "Афінская жыццё".

У эпічнай, антычным выглядзе барацьбу наўгародцаў з Масквой прадставіў у сваім творы Мікалай Карамзін. "Посадница" закранала важныя светапоглядныя пытанні: аб манархіі і рэспубліцы, аб народзе і вождях, аб "чароўным" гістарычным прароцтве і непадпарадкаванні яму асобнай асобы. Сімпатыі аўтара былі відавочна на баку наўгародцаў і Марфы, а не манархічнай Масквы. Гэтая аповесць выяўляла і светапоглядныя супярэчнасці пісьменніка. Гістарычная праўда была, несумненна, на баку наўгародцаў. Аднак Ноўгарад асуджаны, дрэнныя прадвесці з'яўляюцца прадвеснікамі хуткай гібелі горада, і пазней яны апраўдваюцца.

Аповесць "Бедная Ліза"

мікалай карамзін кароткая біяграфія

Але найбольшы поспех мела аповесць "Бедная Ліза", апублікаваная яшчэ ў 1792 годзе. Часта сустракаецца ў заходняй літаратуры васемнаццатага стагоддзя сюжэт аб тым, як дваранін спакусіў сялянку або мяшчанка, у рускай літаратуры ўпершыню распрацаваў у дадзенай аповесці Карамзін. Біяграфія маральна чыстай, прыгожай дзяўчыны, а таксама думка пра тое, што падобныя трагічныя лёсы могуць сустракацца і ў навакольным нас рэчаіснасці, спрыялі вялізнага поспеху гэтага твора. Важна было і тое, што Н.М. Карамзін ("Бедная Ліза" стала яго "візітнай карткай") вучыў сваіх чытачоў заўважаць прыгажосць роднай прыроды і любіць яе. Гуманістычная скіраванасць твора мела неацэннае значэнне для літаратуры таго часу.

мікалай міхайлавіч карамзін біяграфія

Аповесць "Наталля, баярская дачка"

У гэтым жа, у 1792 годзе з'явілася на свет аповесць "Наталля, баярская дачка". Яна не такая вядомая, як "Бедная Ліза", аднак закранае вельмі важныя маральныя пытанні, якія хвалявалі сучаснікаў Н.М. Карамзіна. Адным з найважнейшых у творы з'яўляецца праблема гонару.

Аляксей, каханы Наталлі, быў сумленным чалавекам, якія служылі рускаму цару. Таму ён прызнаўся ў сваім "злачынстве", у тым, што выкраў дачка Мацвея Андрэева, каханага баярына гаспадара. Але цар дабраслаўляе іх шлюб, бачачы, што Аляксей - годны чалавек. Гэта ж робіць і бацька дзяўчыны. Заканчваючы аповесць, аўтар піша пра тое, што маладыя жылі доўга і шчасліва і былі пахаваныя разам. Іх адрознівала шчырая любоў і адданасць ўладару.

У аповесці, якую стварыў Карамзін ("Баярская дачка"), пытанне гонару неаддзельны ад служэння цару. Шчаслівы той, каго любіць васпан. Таму жыццё гэтай сям'і складваецца так удала, бо дабрачыннасць ўзнагароджваецца.

Заслужаная вядомасць

Правінцыйная моладзь зачытваецца творамі Карамзіна. Яго творам уласцівы лёгкі, гутарковы, натуральны стыль, вытанчаная і ў той жа час дэмакратычная мастацкая манера з'явіліся рэвалюцыйнымі з пункту гледжання ўспрымання твораў публікай. Упершыню фарміруецца паняцце цікавага, цікавага чытання, а разам з ім і літаратурнае пакланенне аўтару.

Мікалай Міхайлавіч Карамзін, біяграфія і творчасць якога прыцягвалі мноства людзей, карыстаецца вялікай вядомасцю. У Маскву з'язджаюцца захопленыя маладыя людзі з усіх канцоў краіны толькі для таго, каб паглядзець на любімага пісьменніка. Лізін сажалка, які атрымаў вядомасць дзякуючы адбываліся тут падзеям аповесці "Бедная Ліза", размешчаны ў падмаскоўным сяле Каломенскае, пачынае гуляць ролю знакавага месца, сюды прыязджаюць, каб прызнацца ў каханні або пажурыўся ў адзіноце.

карамзін баярская дачка

Праца над "Гісторыяй дзяржавы Расійскага"

Праз некаторы час Карамзін рэзка і нечакана мяняе сваё жыццё. Пакінуўшы мастацкую літаратуру, ён прымаецца за велізарны гістарычны праца - "Гісторыю дзяржавы Расійскага". Задума гэтай працы, па-відаць, даўно ўжо паспеў у яго ўяўленні.мікалай карамзін біяграфія

У пачатку дзевятнаццатага стагоддзя пачаў сваё праўленне Аляксандр I, любімы унук Кацярыны II. Першае час ён быў ліберальным і асвечаным кіраўніком. У гістарычныя апавядання нават ўвайшло такая назва, як "аляксандраўская вясна".

Сябар Карамзіна і былы настаўнік юнага імператара. М. Н. Мурашак походатайствовал аб тым, каб Мікалая Міхайлавіча прызначылі на пасаду прыдворнага гістарыёграфа. Такоепрызначэнне было вельмі важна для Карамзіна і адкрыла яму велізарныя магчымасці. Цяпер ён атрымліваў пенсію (як мы ведаем, іншых сродкаў да існавання ў пісьменніка не было). Але самае галоўнае, што яму быў адкрыты доступ да гістарычных архіваў, якія мелі велізарнае значэнне. Мікалай Міхайлавіч Карамзін, біяграфія якога прадстаўлена вашай увазе, з галавой акунуўся ў працу: ён чытаў рукапісы і кнігі па гісторыі, разбіраў старажытныя фаліянты, выпісваў, параўноўваў.характарыстыка карамзіна

Цяжка ўявіць, якую вялікую працу прарабіў гісторык Карамзін. Бо на стварэнне дванаццаці тамоў яго "Гісторыі дзяржавы Расійскага" сышло дваццаць тры гады напружанай працы, з 1803 па 1826 г. Выклад гістарычных падзей адрознівалася, наколькі гэта магчыма, бесстароннасцю і пэўнасцю, а таксама выдатным мастацкім складам. Апавяданне было даведзена да "смутнага часу" ў гісторыі рускага дзяржавы. Смерць Мікалая Міхайлавіча не дазволіла ажыццявіць маштабны задуму да канца.

Працы Карамзіна, яго працы, якія выходзілі дванаццаццю тамамі, якія рухаліся адзін за адным, выклікалі шматлікія чытацкія водгукі. Магчыма, упершыню за ўсю гісторыю друкаваная кніга справакавала такі ўсплёск нацыянальнай самасвядомасці жыхароў Расіі. Карамзін адкрыў народу яго гісторыю, патлумачыў яго мінулае.

Змест працы ўспрымалася вельмі неадназначна. Так, вольнолюбивая моладзь была схільная аспрэчваць падтрымку манархічнага ладу, якую выказваў на старонках "Гісторыі дзяржавы Расійскага" гісторык Карамзін. А малады Пушкін нават напісаў дзёрзкія эпіграмы на шаноўнага у тыя гады гісторыка. На яго думку, гэты праца даказваў "неабходнасць самаўладзьдзе і любаты бізуна".

Карамзін, кнігі якога нікога не пакінулі абыякавым, у адказ на крытыку заўсёды быў стрыманы, спакойна ўспрымаў як насмешкі, так і хвалу.

гісторык карамзін

Меркаванне аб "Гісторыі дзяржавы Расійскага" А. С. Пушкіна

Пераехаўшы жыць у Пецярбург, ён, пачынаючы з 1816 года, кожнае лета праводзіць у Царскім Сяле са сваёй сям'ёй. Карамзины - ветлівыя гаспадары, якія прымаюць у сваёй гасцінай такіх вядомых паэтаў, як Вяземскі, Жукоўскі і Батюшков, а таксама адукаваную моладзь. Тут часта бываў і малады А. С. Пушкін, з захапленнем слухаючы, як старэйшыя чытаюць вершы, заляцаючыся за жонкай Н.М. Карамзіна, ужо немалады, але абаяльнай і разумнай жанчынай, якой ён адважыўся нават паслаць прызнанне ў каханні. Мудры і дасведчаны Карамзін дараваў выхадку маладога чалавека, як і яго дзёрзкія эпіграмы на "Гісторыю".

Праз дзесяць гадоў Пушкін, ужо быўшы сталым чалавекам, па-іншаму паглядзіць на вялікі праца Мікалая Міхайлавіча. У 1826 годзе, будучы ў спасылцы ў Міхайлаўскім, ён напіша ў "Запісцы аб народным выхаванні" аб тым, што гісторыю Расеі варта выкладаць па Карамзіну, і назаве гэта твор не проста працай вялікага гісторыка, але і подзвігам сумленнага чалавека.

З боку Аляксандра Сяргеевіча гэта не быў жэст лаяльнасці па адносінах да ўладаў з надзеяй аб памілаванні і вяртанні з ссылкі. Зусім няма, паколькі праз год, ужо пасля вяртання Пушкін зноў вернецца да "Гісторыі", у чарговы раз высока ацаніўшы яе.

Апошнія гады жыцця

Характарыстыка Карамзіна была б няпоўнай без апісання апошніх гадоў жыцця. Апошнія дзесяць гадоў прайшлі вельмі шчасліва. Ён сябраваў з самім царом Аляксандрам I. Сябры часта гулялі разам у Царскосельском парку, падоўгу размаўляючы, залагоджана і паважна. Цалкам магчыма, што імператар, усведамляючы высакароднасць і прыстойнасць Мікалая Міхайлавіча, распавядаў яму нашмат больш, чым палацавым чыноўнікам. Карамзін часта не згаджаўся з довадамі і думкамі Аляксандра I. Аднак той зусім на яго не крыўдзіўся, а ўважліва слухаў і прымаў да ведама. "Запіска аб старажытнай і новай Расіі", якую пісьменнік ўручыў імператару, утрымлівае ў сабе мноства пунктаў, у якіх гісторык быў не згодны з палітыкай ўрада таго часу.

Мікалай Міхайлавіч Карамзін, кнігі якога былі вельмі папулярныя яшчэ пры яго жыцця, не імкнуўся ні да ўзнагарод, ні да чынам. Праўда, варта сказаць, што ў яго была ордэнская стужка, да якой ён, аднак, заўсёды ставіўся з лёгкай іроніяй і гумарам.

Заўвага (0)

Гэтая артыкул не мае каментароў, будзьце першым!

Дадаць каментар

Навіны

Букмекерская кантора: як адкрыць, з чаго пачаць

Букмекерская кантора: як адкрыць, з чаго пачаць

Згодна з думку вопытных букмекераў, раскручаная букмекерская кантора здольная прыносіць прыбытак ад бізнесу на ўзроўні 10-12%. Зрэшты, заўсёды ёсць магчымасць павялічыць дадзены паказчык ў выгадную бок. Улічваючы вельмі вялікія аб...

Маскоўскі абласны тэатр лялек: рэпертуар, водгукі

Маскоўскі абласны тэатр лялек: рэпертуар, водгукі

Маскоўскі абласны дзяржаўны тэатр лялек быў створаны выдатным чалавекам. Сёння ў яго рэпертуары толькі дзіцячыя спектаклі. Маленькія гледачы любяць тэатр лялек. Пра яго спектаклях водгукі выключна станоўчыя.Гісторыя тэатраМаскоўск...

Зоркі «Універа» - звычайныя хлопцы

Зоркі «Універа» - звычайныя хлопцы

«Універ: Новы інтэрнат» - папулярны сярод моладзі тэлевізійны серыял, які расчыняе падрабязнасці жыцця студэнтаў-пятикурсников ў інтэрнаце. Хлопцы пасталелі і сталі рамантычней. У дадзеным серыяле яны не столькі весяля...